Lekker naar buiten… of haal buiten binnen…

3 april 2018

De geur van dennenbomen en hars, als je je eerste stappen in een ontwakend bos zet. Of de geur van de zoute zee die met een windvlaag in je neus terecht komt. Als je door de duinen naar het open water loopt.

Het gevoel dat gras geeft aan je blote voeten op een zomerse dag. Of het gevoel van sneeuw in je nek tijdens een winters spelgevecht.

Het is niet voor niets dat kleine dingen ons gelukkig maken. Groots zijn in het leven. Hoe zeer we ons ook omringen met bits en bites, met steen en asfalt, de behoefte aan een natuurlijke omgeving blijft. Om gelukkig te kunnen zijn, is verbinding nodig. Ook met de natuur.

Voor dieren is dat niet anders dan voor ons. Misschien is voor veel door ons gehouden dieren de behoefte aan een natuurlijke omgeving zelfs wel groter dan voor ons. We lijken dat ook te beseffen. Zo blijkt uit onderzoek van Spooner et al (2014), waarbij 24 stedelijke en plattelandsbewoners uit Canada in een semigestructureerd interview naar dierenwelzijn wordt gevraagd, dat het hebben van toegang tot een natuurlijke omgeving voor ‘boerderijdieren’ unaniem als (het) belangrijk(st) wordt gezien voor dierenwelzijn.

Net als bij ‘boerderijdieren’ ontbreekt echter ook bij de hond vaak de natuurlijke omgeving. Het grootste deel van de dag wordt binnen doorgebracht, zeker in de winter. Gaan we naar buiten, dan is de kans groot dat de poten over steen of asfalt lopen, de ogen weinig ‘groen’ zien, de neus vooral in plastic zwerfafval op straat gestoken wordt en de geluiden van verkeer overheersen.

Al sinds onderzoek van Rosenzweig et al uit 1978, weten we dat ratten voor een optimale hersenontwikkeling niet alleen gezelschap en een interessante omgeving nodig hebben, maar vooral ook goed gedijen in een natuurlijke omgeving. Recenter onderzoek van Lamberta et al (2016) geeft aanwijzingen dat de wijze waarop we een omgeving voor een dier verrijken, het effect bepaalt dat die verrijking heeft op het dier en op diens emotionele weerbaarheid. Natuurlijke verrijking leidt bij ratten in dit onderzoek tot meer interactie met de omgeving en soortgenoten. Verrijking is beter dan geen verrijking, maar als je verrijkt, kun je het beste kiezen voor manieren die passen bij de natuurlijke omgeving van het dier. Puzzelen voor ons mensen dus om al dat ‘hersenwerk’ voor onze honden zo natuurlijk mogelijk vorm te geven en …. lekker naar buiten dus…de natuur in… Of buiten naar binnen halen…. Je neus in geurende kruiden steken. Rollen door het natte gras. Het geluid van de muizen in het kreupelhout herkennen. Voelen hoe een mol onder je zijn gangenstelsel graaft. Modder smeren tot aan je buik. En het liefst dat alles…samen! Het voorjaar begint, zoek het avontuur op met je hond en verrijk jullie beider levens!

Bronnen:

Lamberta, K., Hyera, M., Bardia, M., Rzucidloa, A., Scotta, S., Terhune-Cottera, B., Hazelgrovea, A., Silvac, I., Kinsley, C. (2016). Natural-enriched environments lead to enhanced environmental engagement and altered neurobiological resilience. Neurosience, 330, 386-394.

Rosenzweig, M.R., Bennett E.L., Hebert, M., Morimoto, H. (1978). Social grouping cannot account for cerebral effects of enriched environments. Brain Research, 153 (3), 563-76

Spooner, J.M., Schuppli, C.A., Fraser, D. (2014). Attitudes of Canadian citizens toward farm animal welfare: a qualitative study. Livestock Science,163, 150-158.

Terug naar nieuwsoverzicht