Verbod op het houden van 'vechthonden'

27 januari 2016

Vorig jaar was er een ernstig bijtincident waarbij een postbode zwaar werd verwond door de aanval van een drietal honden. De honden vielen binnen de categorie ‘vechthonden’: honden met een atletische bouw, een flinke spiermassa, brede kaken en een tomeloze energie, die van oorsprong zijn gefokt en geselecteerd voor vecht- en waakdoeleinden.

De gemeente heeft na dit incident geen vertrouwen meer in de deskundigheid van de eigenaresse en verbiedt haar daarom nog langer honden van dit type te houden. Na het incident zijn twee honden ingeslapen en is de andere hond bij haar weggehaald. De betreffende eigenaresse wil echter weer honden houden en is daarom naar de rechter gestapt om het verbod aan te vechten.

Het nieuws van de eigenaresse om het verbod op het houden van vechthonden aan te vechten, komt op een moment dat in de media veelvuldig wordt bericht over heftige bijtincidenten waarbij mens en dier zwaar worden verwond. Bij deze incidenten is veelal dit type ‘vechthond’ betrokken. Hoewel elke hond kan bijten, heeft dit type meer risico op het toebrengen van forse schade, door zijn erfelijke aanleg, sterke focus in en op een gevecht en de historische selectie op het snel toebrengen van grote schade aan opponenten. Dit maakt dat als een vechthond bij een gevecht betrokken is, de schade groter is dan bij een gemiddeld ander type hond. De invloed van deze erfelijke basis wordt door verantwoordelijke eigenaren opgevangen door een goede socialisatie en gewenning met een goede opvoeding en verstandig houderschap. Helaas echter, stelt niet iedereen zich op als verantwoord houder.

Houderschap onder voorwaarden

In het belang van hondenwelzijn én veiligheid van de samenleving is de Koninklijke Hondenbescherming daarom een groot voorstander van het houderschap onder voorwaarden. Een hond verstandig houden vraagt immers veel; verplichte kennis over het dier, verplicht vaardigheden opdoen etc. Dit geldt in principe voor iedere hond, maar zeker met betrekking tot vechthonden. Het moeten voldoen aan zekere voorwaarden kan dan een drempel opwerpen voor onvoldoende verantwoordelijke hondeneigenaren om een hond te nemen. Vanuit oogpunt van handhaving kan hierop ook beter worden gecontroleerd.

De desbetreffende gemeente heeft nu zelf gesteld dat de eigenaresse niet ‘deskundig’ genoeg is, maar hoe oordeelt een rechter daarover? Hondenbezitters hoeven immers geen diploma of een soort van hondenbewijs te halen om een hond te mogen houden. Het is interessant om te bezien of de rechter zich over de eventuele (on)deskundigheid van de eigenaresse uitspreekt.

Terug naar nieuwsoverzicht