Column - Het is een mooie klotehond

2 november 2015

Gesprek tussen een willekeurige hondenbezitter (H) op een zonnige dag (maar zonder zonnig humeur) en een gedragsdeskundige (G):

H: ‘Het is een klotehond. Echt, het rotbeest loopt alleen maar weg.’

G: ‘Loopt hij weg, of loopt hij ergens heen?’

H: ‘Weet ik veel. Zodra ik ergens met hem ben, doet hij zijn neus naar beneden en rent er hard achteraan.’

G: ‘Waarom heeft u eigenlijk voor een Beagle gekozen?’

H: ‘Gewoon. Omdat hij van die koddige oren had en zo’n lief koppie’.

G: ‘Maar u vindt die oren niet zo leuk als ze in de wind wapperen wanneer u hond een sprintje trekt op een geurspoor? U ziet liever dat lieve koppie op uzelf gericht?’

H: ‘Nou, inmiddels hoop ik gewoon dat hij een keer wegblijft als hij weer eens wegrent…’

Hoe jammer voor deze hondenbaas dat hij destijds gevallen is voor dat snoezige Beagle koppie, zonder zich te verdiepen in de neus die tussen die koddige oren prijkt. Hoe verdrietig ook voor de Beagle. Hoewel deze neus(met)hond een fijn nieuw baasje vindt, dankzij de inzet van de gedragsdeskundige en haar neus voor goede hondenbaasjes!

Ze vindt voor deze Beagle een geschikt nieuw thuis. Bij een hondenliefhebber met een neus voor karakter die als grootste hobby praktijkspeuren heeft.

De matching-nachtmerrie voor deze Beagle en zijn oude baas eindigt dus in een sprookje(shuwelijk). Helaas geldt dat voor veel honden niet. Bij de Hondenbescherming komen we vaak in contact met mensen die op zoek zijn naar een hond. De ruime meerderheid kiest de hond op uiterlijk. Men wil een grote hond, een kleine hond, een hond met zo’n leuke krulvacht, een hond met korte pootjes, want die hadden ze vroeger ook, een … want die heeft zulke mooie … of een … want die is gewoon zo mooi. En dat er alleen naar het uiterlijk wordt gekeken, dat is niet zo mooi. Dat is mooi klote.

Als ze zich vóór de aankoop melden, kunnen wij nog aangeven dat een Husky echt flink trekt aan de lijn en geen goede keuze is als je reuma hebt. Dat een waterhond houdt van water (en dát die mooie hond een waterhond is, want zelfs dat is niet altijd bekend). Dat zo’n waterminner niet de beste keus is als je een Jan des Bouvrie inrichting koestert. Dat korte pootjes vaak (relatief) lange ruggen en dus grote rugproblemen met zich meebrengen. Dat nee, niet elke pup te vormen is op basis van wat je er in stopt, maar dat er ook al wat (- namelijk: karakter, rasgebonden eigenschappen, hondse behoeften) in zit als hij als geboren wordt.

Oh’s en ah’s vallen ons (of eigenlijk de honden) ten deel wanneer die informatie landt. Verwondering dat bij een bepaald vachttype een karakter vaak meer zus of zo is. Dat een Retriever echt graag retrieved en dus geen bankzitter is. Dat de hond niet honderdprocent maakbaar zal zijn hoe fantastisch de opvoeding ook ter hand wordt genomen.

Lastiger vinden we het, als de mooie hond al tot klotehond is gebombardeerd. En de relatiecrisis tussen mens en hond verworden is tot vechtscheiding. Een relatiecrisis die zich kenmerkt door een hond die wegrent en een baas die het “mooi klote” vindt. Een vechtscheiding waaruit de hond lang niet altijd als winnaar uit de bus komt. 

Terug naar nieuwsoverzicht