Column - Mix en match

22 april 2015

Wat een leuk initiatief om problemen rondom erfelijkheid met honden onder de aandacht te brengen! Dat was onze eerste gedachte bij de oproep de bastaard een nieuwe naam te geven.

Het resultaat van het initiatief maakte ons minder enthousiast.

“Natu(u)r(r)ashond” was de uitverkoren nieuwe term om erfelijkheidsproblematiek rondom de hond op te lossen. We proberen het een paar keer uit te spreken, maar struikelen over de letters. En, erger nog, we struikelen over de inhoud van deze “reddende term”.

Een bastaard of kruising heeft, zeker in Nederland, over het algemeen immers weinig natuurlijks. Juist de hond is een product van langdurige invloed van de mens. Ooit ontstaan als gevolg van het effect dat de mens op de natuur heeft. Door de tijden heen gekozen, gekneed en beïnvloed door óns. Hoe verder het domesticatieproces ging, hoe minder natuur er overbleef in de hond.

Dan het woord “ras”. Binnen de biologie wordt “ras” gebruikt om een groep dieren (of planten) aan te duiden die sterker op elkaar lijken. En is de gemene deler van de kruising nu juist niet: diversiteit?

Een gemiste kans dus om de “verrassingspakketjes”, de “surprise-surprise honden”, de “ratatouilles”, de “messies”, de “unico’s”, de “speciaaltjes”, de “mixjes”, een vrolijke nieuwe naam te geven.

En uiteindelijk, “what’s in a name?”

Is de kern van de discussie die we moeten voeren niet het type hond dat we anno 2015 nodig hebben? Nodig hebben voor ons, maar vooral voor de hond, van wie wij te vaak heel het leven bepalen? Is dat niet waar we het eigenlijk over moeten hebben. Niet over het etiketje dat we er op plakken?

Want een “natu(u)r(r)ashond” die bestaat uit een kruising van twee rassen met elleboogproblemen, heeft net zo goed elleboogproblemen, als die rassen zelf. Niks niet gezonder dus. En een “natu(u)r(r)ashond” die een snuit als een kreukelzone heeft, lijdt onder een rimpeloverschot of belast is met “onder het maaiveld”-poten, leeft even goed met hinder en pijn als een rashond met dezelfde features.

Misschien is de wedstrijd die uitgeschreven moet worden, dus niet die van het label, maar die van het beste “model” hond voor de samenleving anno 2015. Welk prototype kan het beste gelukkig zijn, welke hond is de beste “go with the flow-dog”? Welke hond heeft de beste “proteXion-factor” om met onze wensen (eisen?) om te gaan?

Welke hond, “zuiver” of mix, is de beste match op de mens van vandaag de dag? Wij dagen u graag uit!

Terug naar nieuwsoverzicht