Luisterend oor ontbreekt nog te vaak bij gemeenten

16 april 2014

Verantwoord hondenbezit is waardevol voor de samenleving. Te weinig gemeenten in Nederland onderkennen dit. Dat is jammer. Heel jammer. Jammer voor de hondenbezitter, die ook gewoon inwoner is van de gemeente en vaak bijdraagt aan veiligheid en saamhorigheid, vanwege zijn aanwezigheid op straat in weer en wind. Jammer voor de hond die door een hoge honddichtheid in te kleine en onveilige losloopgebieden in de knel komt. Jammer voor de gemeente omdat ze weerstand oproept bij hondenbezitters en de kans op veel wandelende, gezonde en fitte inwoners verkleint.

De Koninklijke Hondenbescherming zal de eerste zijn om te roepen dat hondenbezit verantwoord moet zijn. Maar verantwoord hondenbezit dwing je als gemeente niet af door repressief beleid in wandelgebieden. Je dwingt het ook niet af door niet te luisteren naar signalen van je inwoners.

Daardoor blijft de organisatie zich verbazen over het grote aantal gemeenten dat op deze wijze ‘hondenbeleid’ voert. Beleid dat de naam beleid eigenlijk niet mag dragen.

Hondenbezitters hebben in Nederland zich de afgelopen jaren verenigd om overleg met de gemeente mogelijk te maken. Iets wat elke gemeente zou moeten omarmen. Actieve inwoners, die hun stem laten horen. Input voor je beleid, kans om de saamhorigheid binnen je gemeente te vergroten. Helaas is de ervaring van veel van deze organisaties anders.

Dat motiveert niet. Sterker nog, het demotiveert sterk. Het leidt tot minder overleg en meer weerstand. Eind vorig jaar heeft een gemeente in Nederland in de Noordelijke provincies daardoor zijn vereniging van hondenbezitters verloren. Dit betekent dat deze gemeente geen klankbord meer heeft op het gebied van (het) honden(beleid). Dat dat een verlies is, beseft deze gemeente wellicht onvoldoende. Maar een verlies is het zeker. De vereniging heeft zich acht jaar ingezet om de stem van hondenbezitters te laten horen en om voor hond, hondenbezitter en samenleving meer ruimte en voordeel te creëren. In overleg.

Omdat zij onvoldoende gehoor vond bij de gemeente, heeft de vereniging, ondanks ook behaalde successen, zich genoodzaakt gezien tot opheffing over te gaan. Een dapper besluit van een gebeten hond. En een groot verlies voor de gemeente en haar inwoners.

Zonde.

Kan het anders? Ja, natuurlijk kan het anders. De Koninklijke Hondenbescherming hoopt dan ook dat andere gemeenten beter hun oor te luisteren leggen en meer omarmen wat de hondenbezitters in hun gemeente hen bieden.

Terug naar nieuwsoverzicht