Een oudere hond opnemen

Oudere honden, ze vallen vaak tussen wal en schip. Wilt en kunt u meer doen dan een oudere hond op afstand adopteren, lees dan hier over de grijze snuiten die op zoek zijn naar een nieuw thuis...

Ik wil een oudere hond oudere hond opnemen in mijn gezin

Oudere honden hebben liefde en zorg nodig, maar ze hebben ook voordelen boven een jonge hond! Lees er meer over in deze flyer: De voordelen van een oudere hond (589,6 KB) .

Wilt en kunt u een oudere hond opnemen? Bekijk dan hier de grijze snuiten in de seniorenopvang die op zoek zijn naar een nieuw thuis. Meer lezen over de honden kunt u ook op de website van Dierentehuis 's-Hertogenbosch, onze samenwerkingspartner in de seniorenopvang.

Deze honden wachten op u!

Bull
Geboortejaar: 2004

Bull komt oorspronkelijk uit Roemenië. Toen hij zo’n anderhalf jaar oud was kwam hij in Nederland terecht bij een gezin dat op een boerderij leefde. Bull heeft behoorlijk wat aanpassingsproblemen gehad maar als erfhondje heeft hij zijn draai gevonden. Hij zou nu 15 jaar oud zijn en is een gecastreerd reutje. Bulls eigenaren zijn verhuisd naar het dorp en daar kan hij slecht wennen. Bull is een erfhondje dat zijn mensen graag om zich heen heeft. Hij wordt graag geaaid en is gehoorzaam maar nu met zijn doofheid is dat wel een beetje lastig. Hij maakt nog graag een ommetje.

Guust
Geboortejaar: 2009

Guust is een hond van een ras dat je zelden ziet. Het is namelijk een Eurasier. Een reu van 10 jaar oud. Vanwege een relatiebreuk veranderde het leven van zijn eigenaar drastisch en daarmee ook dat van Guust. Guust is een hond die erg gesteld is op rust en regelmaat en kon niet wennen aan het meer dynamische leven van een ‘mee naar het werk hond’. Guust houdt niet van autorijden en is het liefst in zijn eigen omgeving. In de opvang moet hij ook erg wennen en weigert soms zijn eten.
Guust is geen blije speel- en renhond. Hij is erg graag in de nabijheid van zijn baas maar doet vooral zijn eigen ding. Het is een assertieve hond die weet wat hij wel en niet wil, hij wil kalm en met respect bejegend worden.

Falco
Geboortejaar: 2005

Falco is een Mechelse herderreu van 14 jaar oud. Zijn eigenaar is onverwachts overleden en in eerste instantie werd hij opgevangen door leden van de reddingshondengroep waartoe zijn eigenaar behoorde. Falco kon echter met de reeds aanwezige reu niet door 1 deur, vandaar dat werd besloten Falco naar het seniorenhuis te brengen.
Falco heeft een actief leven achter de rug. Hij heeft als reddingshond geleerd om vermiste mensen in puin te zoeken, daar was hij erg goed in. Hij is inmiddels aardig doof en zwak in de achterhand. Hij kan het met alle mensen goed vinden en ook met de meeste teven gaat het goed. Van reuen is hij niet gecharmeerd.

Spikkel
Geboortejaar: 2008

Spikkel is een gecastreerde reu, een elf jaar oude sportman. Het zou een kruising zijn tussen een Dalmatische Hond en een Labrador. Hij heeft een atletisch en strak lichaam en is ook nog energiek zat. Spikkels eigenaar vertrouwde hem niet met hun baby in de kruipleeftijd. Dit kwam als verrassing voor ze omdat hij verder altijd goed met kinderen overweg kon.
Spikkel heeft tot voor 2 jaar samengewoond met een Beagle en is een landelijke woonomgeving gewend. Hij is redelijk gehoorzaam, enthousiast en opgewekt en is dol op rennen en apporteren.

Xhosa
Geboortejaar: 2007

Xhosa is het hondje met de verrassende oren. In rust hangen ze en naar gelang zijn mate van enthousiasme gaat er eerst eentje staan en daarna allebei. Xhosa is een 12 jaar oud Jack Russelachtig hondje in zwartbruin pak en werd met zijn maatje Duffy naar het seniorenhuis gebracht. Xhosa en Duffy woonden vanaf hun puppietijd bij een internationaal vrachtwagenchauffeur die veel van huis was maar hulp kreeg van zijn buren bij het verzorgen van zijn hondjes. Ze konden door een hondenluikje naar eigen believen de tuin in en uit en de buren kwamen ze gezelschap houden en uitlaten als hun baas weg was. Xhosa kreeg met deze manier van leven steeds meer moeite en begon te blaffen. Besloten werd afstand te doen van beide hondjes aan het seniorenhuis. Xhosa is een haantje de voorste, een nieuwsgierig hondje dat met alles en iedereen door één deur kan. Hij gaat het liefste overal mee naar toe, knuffelt graag en is erg op zijn baasje gericht. Hij heeft een uitstekende conditie maar is een beetje een koukleum. Hij dekt zichzelf toe met een dekentje en is dan helemaal verdwenen.

Duffy
Geboortejaar: 2005

Duffy, een klein maar veel te dik Jack Russelachtig dametje van 14 jaar woont sinds kort samen met haar huisgenoot Xhosa in het seniorenhuis. Duffy moest echt wennen, was mopperig, trok zich terug en wilde met niemand iets te maken hebben. Het is een heel eind bijgetrokken maar je moet niet verwachten dat Duffy mensen op het eerste gezicht leuk vindt. Datzelfde geldt voor andere honden dan haar maatje. In eerste instantie wil ze niets met ze te maken hebben maar eenmaal gewend kan ze er goed naast leven.
Duffy en Xhosa woonden vanaf hun puppietijd bij een internationaal vrachtwagenchauffeur die veel van huis was maar hulp kreeg van zijn buren bij het verzorgen van zijn hondjes. Ze konden door een hondenluikje naar eigen believen de tuin in en uit en de buren kwamen ze gezelschap houden en uitlaten als hun baas weg was. Xhosa kreeg met deze manier van leven steeds meer moeite en begon te blaffen. Besloten werd afstand te doen van beide hondjes aan het seniorenhuis.
Duffy’s conditie is slecht, ze is wat dovig en haar baasje bond haar daarom vast aan Xhosa als ze losliepen in park en bos. Het zou haar ten goede komen als ze zou afvallen en verder stelt ze prijs op een rustig en warm slaapplekje en een mens tegen wie ze, als zij heeft besloten dat het goed is, gezellig tegen aan te zitten.

Bruno
Geboortejaar: 2007

Ieders favoriet en een slijmbal eersteklas, dat is Bruno, een mannelijke Appenzeller Sennenhond op leeftijd. Hij is van de zomer zwervend aangetroffen en we weten dus niet wat zijn leeftijd is. Dat hij beslist niet meer de jongste is, dat is wel duidelijk te zien. Bij binnenkomst had hij een vieze vacht, een slecht gebit en een merkwaardig gangwerk, zeer onregelmatig en bijna atactisch. Wel was hij vrolijk, zeer mensgericht, verzot op aandacht en ….. luidruchtig.
Hij is opgekalefaterd, heeft een gebitsreiniging gehad en er zijn röntgenfoto’s gemaakt van zijn rug en achterhand. Hieruit blijkt dat zijn bekken scheef staat en dat er slijtage zichtbaar is. Vermoedelijk ontstaan door trauma (een auto-ongeluk zou goed kunnen).
Bruno zal geen -grote- wandelingen meer kunnen maken maar het is ook niet zo dat hij alleen maar dagen in zijn mand ligt, integendeel! Hij scharrelt graag rond in zijn buitenverblijf en hoopt op bezoek, het liefst menselijk bezoek waar hij lekker tegen kan gaan aanhangen zodat ze hem aaien en kroelen en aaien……. Hij heeft geen bezwaar tegen andere honden, hij wil toch alleen maar wat mensen. Hij hoort zichzelf graag blaffen en is eigenlijk best een dramkont maar met zijn wankele wiebelkont en schaamteloos genietende wijd open bek is hij onweerstaanbaar.

Sparky
Geboortejaar: 2006

Sparky is een dertien jaar oud, gecastreerd Jack Russelachtig reutje uit Middelburg. Het is een prima gezinshondje en kon het met de dochters van 6 en 11 jaar oud, die hij van baby af aan heeft zien opgroeien, uitstekend vinden. Hij houdt erg van spelen met de bal maar ook ballonnen en vuurwerk wekken zijn interesse. Uitkijken dus met Oud & Nieuw!
Sparky zat na een relatiebreuk dagelijks ruim 12 uur alleen thuis in de bijkeuken. Op wat incidenteel gepiep na, accepteerde hij dit. Zijn eigenaar vond dit op den duur toch bezwaarlijk worden en bracht Sparky naar het seniorenhuis. Wat direct opvalt zijn zijn kromme voorpootjes. Hij heeft hierdoor een wat merkwaardig loopje, hij hobbelt echter vlot mee, trekt niet aan de lijn en houdt stil wanneer zijn wandelaar dat doet. Een goed opgevoed, gezeglijk en stabiel hondje is hij. Hij heeft een taai, sterk lijfje en is wat introvert van aard. In eerste instantie is hij afwachtend, geen enthousiasteling die zijn best doet bij Jan en alleman in het gevlei te komen. Toch zie ik dat hij zijn vaste verzorger goed in de gaten houdt en hij kwispelt kalm en nauwelijks merkbaar als één van de mensen die we tegenkomen hem vriendelijk toespreekt.